Yeni İşim :)

Yeni işime başladım. Hatta ilk haftamı bitirip, 2.yi de bitirmek üzereyim. Günler çok hızlı geçiyor. Gün ne zaman başlıyor ne zaman bitiyor anlamıyorum. Burada herşey yeni benim için. İnsanlar yeni, ortam yeni, pozisyonum yeni ...İster istemez eski otelimle karşılaştırma yapıyorum sürekli. Bu karşılaştırmayı dışarı belli etmiyorsam da içimden hep bişiler geçiyor. Henüz buraya karşı bir aidiyet duygusu hissetmiyorum. Sanırım bu doğal bir süreç. Şimdilik her şey yolunda şükür. İnsanlar iyi ve yardımcı. Aslına bakarsanız benim işimi bilen yine ben olduğum için, eski tecrübelerim giriyor burada devreye. Sadece yıkmam gereken bir ön yargı var. Buraya benden önce 2 kişi aynı pozisyona gelip, gitmiş ve bu da insanlarda bir ön yargıya neden olmuş. Sanki bu pozisyonda oturan insan illaki problemli olacakmış, çok kalmayacakmış gibi düşünülüyor. Bunu yıkmak biraz zaman alabilir belki. İşte bu da doğal süreçlerden biri. Şimdi düşününce, eski otelime benim yerime giden kızın işi benden daha zor gibi geliyor. Oradaki hakimiyetim ve tutumum ve tabi 7 senenin alışkanlığı, şimdi o kızı zorluyordur. Benim en azından iş tecrübem var - ki ona rağmen insan en başta nereden başlayacağını bilemiyor - ama O' nun iş tecrübesi de yok. Bir şekilde, zamanla, buraya alışacağım ve işlerimi de oturtacağım inşallah. Otelden aldığım izlenim güzel. Beni iten, irrite eden vs bi durum olmadı şimdiye kadar. Eski otelimde olmayan çok uygulama var. Düzenli olarak Genel Müdür, Departman Müdürleri ile toplantı yapıyor mesela. Her Salı. Projelerini, üzerinde çalıştığın şeyleri veya bitirdiğin işlerini anlatıyorsun. Toplantı biraz gergin geçse de sonuçta amacı iyi diye düşünüyorum. Gerçi, ne kadar amacına ulaşıyor o tartışılabilir. Bu da zamanla anlayacağım konulardan biri.

Geldiğim gün ve ertesindeki günden sonra hemen işlere balıklama atladım. Mecburen oldu aslında. Hem ben alışmak için bunu istedim hem de durum bunu gerektirdi. Geldiğim hafta hemen bir eğitim planı yaptım mesela, 8 haftalık. Bu Ptesiden itbaren de uygulamasına geçtim. Harıl harıl personele eğitim veriyorum. İşimle ilgili gördüğüm en bariz eksik eğitim. Belki bir kaç hafta sonra meyvelerini toplamaya başlarım.

Bakalım, ileriki günler bana neler gösterecek. Şimdilik kendi çapımda eşiniyormuşum gibi gözüküyor. İleriki haftalarda bu eşelediklerim birleşip bişeye benzeyecek inşallah.

Çok uyuz bişey var yalnız. Ofisteki bilgisayarımdan her yer yasak :) Bu güne kadar görmediğim uygulamalardan biri de bu yasak işi. Blogger bile yasak. Yani okuyabiliyorsun ama yazamıyorsun, nedense. Gerçi bu sorunu da işyerine netbook umu götürerek halletmeyi planlıyorum. Şimdiye kadar zamanım olmadı pek işten nete girmeye ama yavaştan götürürüm kendi pc.mi. Ah bu arada söylemeden de geçemeyeceğim. İşe başlamadan önce kendime yeni iş hediyesi ahahah bir netbook aldım :) Ayol müdür oldum artıkın :PpPp

Şimdilik benden haberler böyle. Tek dileğim, huzurla - mutlulukla çalışabilmek. Umarım öyle olur ve eski iş yerimde çalışabildiğim kadar, burda da kendimi kabul ettirebilirim.

NOT : Güzel dilekleriniz için çoook teşekkür ediyorum hepinize. Bişiler yazamasam da yorumlarınıza, çook seviniyorum okuyunca. İyi ki yazmaya başlamışım şu blog.u diyorum hep.

Öpüldünüz...