Bazen, özellikle de ota b*ka çok kafaya takmaya ve üzülmeye başladığımızda yukardan bir uyarı geliyor. Buna hep inandım ben. Ne zaman saçma sapan şeyleri büyütmeye başlayıp kendimi heba etsem, uyarıyı aldım çünkü. Sağlık en önemlisi denildi. Tekrar, tekrar öğretildi. İşte bu pazar da aynısı oldu. Canım babam aniden rahatsızlandı ve acile götürdük. Çok şükür bir şeyi yok şu an. Ama onu öyle acilde üstünde kablolar ve kolunda serumla falan görünce çok kötü oldum. Hiç soğukkanlı değilim! Uzunca bir süre acilde kaldık. Tetkikler bir kaç defa tekrarlandı. Annemle ve kocişi eve yolladım, ben kaldım babamla. serumu bitene kadar sohbet ettik yavaştan.
Önce benim işle ilgili problemlerime üzülmüş içten içe, sonra bir gece öncesi gelen kötü bir habere ve bu da kalp ritminin bozulmasını tetiklemiş, aniden tansiyonu fırlamış, kalp ritmi bozulmuş ve bayılmış :( Çok şükür şu an iyi. Öğlenden sonra çıkarttılar hastaneden zaten. İyi olduğuna emin olunca kendi evimize geçtik biz. Sabah ani gelen telefonla uykudan uyanmam, malesef kötü şeylere olan dayanıksızlığım ve hastane ortamındaki gerginliğim yüzünden başım çok ağrımaya başlamıştı. Eve geçince bişeyler atıştırıp, yattım. Ama uyumak ne mümkün. Baş ağrım gittikçe fazlalaştı, artık ağrı yerini zonklamaya bıraktı. Kalkıp bulduğum bi ilacı içtim. Geri yattım ama yok. Hayatımda bu kadar kötü bir baş ağrısı yaşamamıştım. Zonk! Zonk! Zonk! Sonra sanırım baş ağrısından dolayı midem bulanmaya başladı. Ta ki çıkana kadar rahatlayamadım. Bir kaç defa çıkarttım, sonrasında uykuya dalabildim. Bir daha da uyanamadım zaten. Sabah 06.da uyanıp duşa filan girdim. Kısacası dün günümün sabah 9 akşam - üstü 4 e kadar olan kısmı acilde, 4 - sabah 06. arası da yatarak geçti. Allahtan uyandığımda iyileşmiştim. Çok çok kötüydü ne diyim Allah beterinden korusun.
Önce benim işle ilgili problemlerime üzülmüş içten içe, sonra bir gece öncesi gelen kötü bir habere ve bu da kalp ritminin bozulmasını tetiklemiş, aniden tansiyonu fırlamış, kalp ritmi bozulmuş ve bayılmış :( Çok şükür şu an iyi. Öğlenden sonra çıkarttılar hastaneden zaten. İyi olduğuna emin olunca kendi evimize geçtik biz. Sabah ani gelen telefonla uykudan uyanmam, malesef kötü şeylere olan dayanıksızlığım ve hastane ortamındaki gerginliğim yüzünden başım çok ağrımaya başlamıştı. Eve geçince bişeyler atıştırıp, yattım. Ama uyumak ne mümkün. Baş ağrım gittikçe fazlalaştı, artık ağrı yerini zonklamaya bıraktı. Kalkıp bulduğum bi ilacı içtim. Geri yattım ama yok. Hayatımda bu kadar kötü bir baş ağrısı yaşamamıştım. Zonk! Zonk! Zonk! Sonra sanırım baş ağrısından dolayı midem bulanmaya başladı. Ta ki çıkana kadar rahatlayamadım. Bir kaç defa çıkarttım, sonrasında uykuya dalabildim. Bir daha da uyanamadım zaten. Sabah 06.da uyanıp duşa filan girdim. Kısacası dün günümün sabah 9 akşam - üstü 4 e kadar olan kısmı acilde, 4 - sabah 06. arası da yatarak geçti. Allahtan uyandığımda iyileşmiştim. Çok çok kötüydü ne diyim Allah beterinden korusun. Hayattaki en önemli şeyin sağlık olduğunu ancak yeniden böyle şeylerle hatırlamamız ne acı. Umarım bunu bir daha unutmam !
Bugün güneşli hatta yaz gibi bir gün. Sanırım artık buraya yaz geldi. Dilerim ki güneşin ışıltısı tüm hayatımızı aydınlatsın...Güzel & sağlıklı bir hafta dilerim...













5 Comments:
gecmıs olsun Burcucum..Cok dogru soyluyorsun ama ınsan oğlu bır kere "takık" dogmaya gorsun
çok teşekkürler yasscım...böyle böyle ders alacaz heralde ( yani inşallah )
Çoooook geçmiş olsun :(
teşekkürler canımmm şükürr bombayız şimdi ikimiz de ;)
çok geçmiş olsun sashacım
Post a Comment