...2010...

Bir kaç gündür sayfayı açıp - açıp kapatıyorum. Bir şeyler yazayım istiyorum ama sonradan yazacak veya anlatacak kayda değer bir şey olmadığını düşünüp vazgeçiyorum. Boş sayfa bana, ben boş sayfaya bakıp duruyoruz. En iyisi bir yerlerden başlamak, sonuçta illaki ekşınlı bişeyler yaşamak gerekmiyor yazmak için. Burası benim sayfam ve hissettiklerimi yazmak en doğal hakkım değil mi?

Yeni yıla aile içinde bir kutlamayla girdik. Güzel geçti ama nedense ben fazla sönükmüş gibi hissettim. Belki de her sene aynı şekilde girmekten sıkılmışımdır, bilemiyorum. Bu sene dışarıda bir yerlere niyetlenmiştik ama kardeşim mızıklanıp evde kalmak isteyince ona uyduk bizde. ama hiç T.V. izlemeyerek geçirdiğimiz evdeki ilk yılbaşı gecesi olarak tarihe geçmemiz lazım bunu! Ah bir de, ben ilk kez zencefilli kurabiye yaptım ve onu da royal-icing.le süsledim. Daha önce hiç kurabiş süslemesi yapmamış biri, nası yaptıysa öyle oldu benimki de :) Gayet acemice yani :) ama olsun, herşeyin bir ilki vardır neticede :)

Tadı güzeldi ama, gayet keyifle yendi. Özellikle kahve veya sütle birlikte yenildiği zaman tadına doyum olmadığını farkettim. Ha bir de evde çocuk olsaydı kesin çok severdi diye düşündüm :) Tam onlara göre...

Hediye bakımından da zengin bir yeni yıl gecesi oldu. En sevindiğim hediye, kardeşimin bana aldığı yeni cep tel. oldu :) Kardeşim sayesinde bende teknolojiye ayak uydurabilmiş oldum. Sağolsun...Çocuklar gibi sevindim valla, uzun zamandır artık çoktan miyadını doldurmuş telefonumu değiştirmek istiyor ama yapamıyordum.

***********************

Kardeşimin burada bizimle olmasına alışmıştım ki, gitti dün :( Sayılı gün işte, çabuk geçiyor. O burdayken, günlerim hep çok hareketli geçti. Sürekli dışarıya çıktık, gezdik, dolaştık. Gidince bir boşluk oldu doğrusu. İnsanın sevdiklerinden uzak olması ne zor şey! Kara kuzum benim...Gerçi artık teknoloji sayesinde daha yakın olabiliyor insan, web.ca.m.den filan görüşüyoruz en azından. İçimiz rahatlıyor.

**********************

Bunun dışında ne anlatabilirim diye düşünüyorum. her yeni yılda olduğu gibi bu yeni yıla da '' kararlarla ''girdim. Kararlarımın başında artık kendim için yaşamak var. Demek istediğim, kendimden başkasını düşünmemek değil elbette ama daha fazla ben merkezli yaşamak istiyorum. Bir de becerebilirsem artık '' ayrıntılarda boğulmamak '' istiyorum. Daha düz daha basit düşünebilmek istiyorum. Aksi halde gereksiz yere kendime eziyetlerim bitmez!

Arada bir, normalde ne kadar güçlü biri olduğumu unutuyorum, artık ASLA unutmamam lazım! Bir de bazen o kadar salakça bir alçak gönüllülük içine giriyorum ki, karşımdaki insan gerçek sanıyor, sonra beni eziklemeye çalışıor ! Bu huyumu da terkedeceğim bir yıl olsun :)

Bakalım bu koskoca yıl bize ne süprizler hazırladı :) Yaşalım ve görelim...Let the game begin ;)