Ev Günlerim...

Günlerimi biraz biraz sakinleştirmeye başladım sanki. Kendimi daha iyi hissetmek için sürekli kendi kendime telkinlerde bulunuyorum. Bir nevi kendi kendime gaz verme durumu. Dün şişle - yünü bahane edeyim dedim. Karşı komşum Nu' nun kapısını çaldım '' Hadi '' dedim '' Yürüyelim, açılırız ''. O'nun da canı sıkılıyormuş zaten, beraberce çıktık. Konuşa konuşa baya bi yol gittik. Yünle şişi aldıktan sonra gidip Sta.rbu.ck's ' a birer de kahve içelim istedik. Oraya kadar gitmişken, bir kaç yere daha uğradık. İçimiz açıldı. Dönerken de yolu baya bi uzatmak pahasına istediğimiz yerden yürüdük. Yürürken farketmedik ama yaklaşık 2 saat yürümüşüz, baya iyi geldi. Hava da yazdan kalmaydı zaten. Aslında içim sıkıldıkça böyle kendimi atsam dışarılara, iyi olacak gibi.Eve döndükten sonra ör.güye giriştim. Yapıyorum, yapıyorum olmuyo. Delirdim! Nerde yanlış yaptığımı bisüre anlayamadım. Sonra aldım la.p.top.u kucağıma. Bir süre site gezindim, ör.gü vi.d.eo.ları izledim. Sonunda anladım ki, el alışkanlığımdan dolayı ipi atış yönüm farklıymış. Tabi bunu anlayana kadar kaç defa örüp - söktüm kimbilir. Düzeltince tıkır tıkır örmeye başladım. Çok hızlı ilerlemeyi beceremesem de beklediğimden daha düzgün oluyor. Hatta bugün annem görünce o bile şaşırdı. Beklemediği kadar düzgün ördüğümü itiraf etti :) Umarım sıkılmadan örerim. Şimdilik rahatlatıyor, kafamı oyalıyor. Bu rahatlatıcı etkinin uzun sürmesini diliyorum.

Yapabilirsem 2 arkadaşıma da aynısından örüp hediye etmek geçiyor içimden ama onlara söylemedim eğer yapamazsam söz vermiş olmayayım diyerek. Süpriz olur becerebilirsem işte daha güzel :)

*****************************

Başka bi durum yok...Hani derler ya '' En güzel şeyler, en umulmadık zamanlarda olur '' diye. Bu söze inanarak, hayattan bişey beklememeye devam ediyorum :) Elimden geldiğince pozitif düşünmeye çabalıyorum.

Yarın sabah annem kahvaltıya çağırdı ona gideceğim. Onunla olmak bana iyi hissettiriyor. Örgümü de alıp gideyim, tam ev hanımı moduma girmiş olayım :)

Görüşmek üzeree...