YağmuR

İçimize sıkıntılar getiren, buhranlara sokan, gece uyutmayan - gündüz oturtmayan sıcaklardan sonra şu an yağan yağmur nasıl güzel anlatamam...Pek akıllı uslu yağdığını söyleyemem aslında, baya deli deli yağıyor ama farketmez. Yağmur hep bana huzur vermiştir , yine veriyor. Her yağmurda aynı şeyi düşünüyorum : Yağmur, tüm pislikleri alıp götürecek! Buna inanmak bana iyi geliyor işte :) Tüm gün yağsın istiyorum, kış sever bir insan olarak yazdan bıktım yine galiba. Havanın kapalı olması da içime sıkıntı filan vermiyor üstelik, sadece tatile gelen insanlar için üzülüyorum şu an ama hep böyle sürecek değil ya bi kaç saate hiç yağmamış gibi olur diye tahmin ediyorum. Pencereden dışarı baktığımda, bir çocukluk hayali geliyor gözümün önüne belli belirsiz. Minicik bir masada, minik bir sandalye üstünde oturmuş, önünde bir kağıt ve pastel boyalar olan o minik kız, annesinin sıyırdığı perdeden hoşnut, yağmuru seyrediyor...Belki de 3-4 yaşıma ait hatırladığım en bariz görüntü bu'dur.

Alttan alta bir de fon müziği yaptım kendime ofiste, huzurlu bir ses, sakin sakin söylüyor. Elimde sıcacık sabah kahvem... Bir tütsüm eksik :)

Dün akşam spordan sonra annemlere uğradık kocişcimle. Annem evde tadilat yaptırıyo şu an. Babamla annanemi yazlığa yolladı ayağına dolanmasınlar diye :) Tek başına uğraşıo herzamanki gibi. Çok güzel olmuş yaptırdığı yerler ama çok yorgun gözüküyordu. Umarım hastalanmaz bu işlerle uğraşırken. Kendini çok yoruyo :( Bende yardım edemiyorum, zaten kendime hayrım yok, pfff...

**********************

Dün işyerinde densizlerden birine yine çok fena bozuldum. Bazı insanları anlayamıyorum. Genelde böyle insanları muattap almamayı tercih ediyorum ama öyle bişi oluyor ki mecburen konuşmak , aynı ortamda bulunmak zorunda kaldığın zamanlar oluyor. Kompleksli insanlara katlanamıyorum. Kendi komplekslerinin altında ezilip, senin açığını bulmaya çalışıyorlar. Bunu bile bile yine de yaptıklarına, söylediklerine gıcık oluyorum diye kendime de kızıyorum aslında. Ama işte yumuşak karın diye bişi var, herkeste vardır. Kimin yumuşak karnına dokunursan sinirlenir, dertlenir filan. Bende zaten çok çabuk demoralize olan bir insanımdır, ohh ekmeklerine yağ sürüyorum böylelikle !

***********************

Kafama takılan şeyler var. Çözemediğim şeyler. Zamana bıraktıklarım var. Zamana bıraktığımı sandığım ama aslında bırakamadığım şeyler var. Düşünmediğimi söyleyip, sürekli düşündüklerim var. Geçmişte saplı kaldıklarım, gelecekle ilgili endişelendiklerim var. Zor bir dönemden geçtiğimi kabul ediyorum, ayakta durmayı başardığıma seviniyorum ama hayatımı az daha sakinleştirebilsem, biraz daha beynimi boşaltmayı başarabilsem ve azıcık daha olayları gidişatına bıraksam, eminim o zaman geceleri daha rahat uyuyacağım. Bin defa uykumdan uyanmayacağım ve kendimi daha rahat hissedeceğim. Geçmişte bişeyleri değiştirebilme gücümüz olsaydı? Değiştirir miydim acaba kafama takılanları ? Bazen öyle geliyor ki, değiştirmezdim yine mal mal aynı şeyleri yapardım. Sonuçta en çok keşke' yi yaptıklarımıza değil, yapamadıklarımıza diyoruz değil mi?