// 182. Gün // MisafiR

Evde iki kişi yaşamaya o kadar alışmışız ki, eve bi 3. kişi girince afallıyoruz. Cidden öyle...3 kişilik yaşamayı bilmiyoruz. Özellikle de ben. Bu konuda çok bencilim sanırım. Genel olarak hayatım konusunda yani. Bi hayat düzenim, gün içinde yaptıklarım / yapmadıklarım var ve bu düzen bozulunca bi anda tuhaflaşıyorum. Misafiri severim, demek istediğim şey bu değil. Örneğin ben her akşam iş çıkışı spora gidiyorum ya, şimdi bi süre gidemeyeceğim, çünkü gidersem eve geç geliyorum saat 20.40 gibi. Eh evde misafir varken, o saatte gelmek olmaz ki. Bakalım nasıl olacak ?

Dün servisten inip Natalia ' yı aldım. Arkadaşım Kazak. Şu güne kadar Kazaklarla ilgili tecrübelerim malesef çok iyi yönde değildir. Belki bana öyle denk geldi bilemiyorum, tabi ki insanları genellemek istemem ama otelde gördüklerime bakınca kabak çiçeği misali diyebilirim sadece onlar için! Türk erkeğinin rus.ça konuşan sarı saç.lı kadına merakı dolayısyla da bi tarafları oldukça kalkıyor. Ülkesinde suratına bakılmayan en çirkini gelsin, burda öyle bi havalara giriyor ki kendini p.rens.es. sanıyor! Onların arasından Natalia benim için sıyrılmıştır gerçi her zaman; çünkü ötekilerle muattap olup tek kelime konuşmuyorken, onunla çok oturup konuşmuşluğum vardır. Yine de hiçbi zaman çok samimi olmamıştık. Şimdi herkes bana aynı şeyi söylüyor '' Nasıl yani ? Sizinle mi kalacak? '' evet diyorum şimdilik bizimle kalacak ne kadar bilmiyorum ama kız sonuçta ortada kalmış, çağırmasa mıydım? Ortada kalmasına göz göre göre izin mi verseydim ? İllaki bende kötü niyetle mi düşünmeliyim ? Ateşke barut yanyana durmaz mı demeliyim ? Ben bu niyetle olaylara veya kişilere yaklaşan bir insan değilim ki. Ayrıca hayat bana şunu öğretti : Sakınılan göze çöp Batıyor! Hayatı kendi önsezilerime ve doğrularıma göre yaşamaya devam edeceğim ben. Neyse...

***************

Bugün Berat Kandili. Ben tüm şu son zamanlarda yaşadığım zor zamanlardan sonra ilahi adalete daha da güvenir oldum. İnsanlar ne yaparlarsa yapsınlar, henüz öteki aleme gitmeden bu dünyada da ödülünü de cezasını da çekiyorlar. Hele ki böyle günlerde buna daha da çok inanıyorum. Halen bana yapılan haksızlıktan dolayı zaman zaman üzülüyorum ve böyle zamanlarda dileğim şu'dur ki, '' O '' insan bana yaptığı hatayı anlasın. Gelsin özür dilesin demiyorum, çünkü bi önemi yok artık ama sadece kendi içerisinde '' Ben ne yaptım? '' desin. Herşeye rağmen yine de herkes mutlu olsun. Hatalar insanlar için ama Allah kimsenin kalbine kötülük ve kini koymasın. Herkesin kandili mübarek olsun.

Yine içimde bi burukluk var. Hayır olsun inşallah...

****************

İşlere girişme zamanı..Hepimiz için süpper düpper bir gün olsun inşallah..