Uzun zamandır ilk defa bir pazar gününü koştur koştur iş yaparak geçirmedim, tam tersi bir arkadaşımla buluşup kız-kıza keyif çatarak geçirdim ve bunu ne kadar özlediğimi farkettim. Hatta ütü bile yapmadım bu pazar :) Yapmaya niyetlendim ayların alışkanlığı olarak, fakat kociş karşı çıktı : '' Ben yokken yarın yaparsın '' diye. E haklı kesinlikle! Ben eğlenceli tarafına döneyim pazarımın. Kış artık bizim memlekete de geldi nihayet. Seviyorum kışı ben, hem de çok seviyorum. Uzun çizmelerimi ve balıkçı yaka badilerimi özlüyorum :) Bgn tüm bu özlemimi gidererek ilk kez kışın geldiğini anladım ve çizme giyindim. Diğer illerdeki hava durumuna bakınca, şu söylediğim ne kadar inanılmaz değil mi? Halbuki herkes sellerle cebelleşiyor. Elbetteki kışın bu deli halini sevmiyorum, benim sevdiğim sıcacık içecekler, sıcacık bir ev, sıcacık kıyafetler...Neyse..Giyinip kuşanıp çıktım evden. Sürekli gittiğim mekanları seviyorum dedim ama tüm söylediklerime inat yeni bir mekanı denedik bgn. Açılalı baya oldu bu şubenin ama ben hiç gitmemiştim, hoş yani hepsi birbirinin aynı aslında, pek de bişey kaçırmıyor insan :)

Kasadaki çocukla aramızda gelişen komik konuşma günün olayı oldu. Yeni bir ürün varmış çıkan, şöyle üstü bol kremalı köpüklülerden! Onu denemeyi isteyip istemediğimi sordu eleman, '' yok '' dedim '' bana göre değil öyle kremalılar! '' ' peki dedi ne içersiniz siz ?'' ''Ahh'' dedim '' Bir Moccha alayım!'' Çok anlamlı oldu bu seçim! ahahah, çocuk suratıma baktı ve : ''Moccha da size önerdiğim kahvede olanlara ek olarak çikolata sosu, bilmemne şurubu var '' dedi :) Biliyordum bunu ama kendimi kandırmaktaydım o esnada halbuki...doğrucu davut olacak ne var ki çocuğum??? diyemedim tabi, sadece '' Kulaklarım tıkalı sizi duyamıyorum '' deyip arkadaşıma bakıp güldüm :) Hatta kahveyi bana verirlerken '' Buyrun sıfır kalori Mocchanız '' diye bir de geyik yaptılar eşek sıpaları :) Olsun, herşeye değerdi valla o Moccha heheh :)

***************

Arkadaşımla bolca sohbet ettik, aslına bakılırsa yine ben çok konuştum! Çenem hakikaten düşük benim ya, değişemiyor da insan bu yaştan sonra. Allahtan bu huyumu gayet kabullenmiş ve benimsemiş bir arkadaş çevrem var da savaş çıkmıyor ...

**************

Yine örgüye hevesleniyorum bu ara. Sanki çok becerebilirmişim gibi! Yapabildiğim tek şey çeşit çeşit atkı halbuki. Bir de bir zamanlar patik örüyordum ama hatırlamıyorum bile şu an nasıldı. içimden geçen kendime yarım kollu bir tunik örmek ama kendime de HÖH! diyesim geliyor. Örmeyi becermek bi yana, o kadar sabrım var mı onu test etmeliyim yünleri heba etmeden. Annem bu dediğimi duysaydı kesinlikle yine kendi üzerine kalacağını bilirdi gibi hissediyorum :) Zaten anneler ne içindir ? Yarım kalan işleri tamamlamak için değil mi? :P

**************

Çok şey yapasımın olduğu ama hiçbişey yapmaya gücümün olmadığı bir dönemdeyim..Son cümlem de bu olsun ;) Siz anlayın beni ;)

Mucukssssssssss...