İşyerinde son demlerimi yaşıyorum. Bu cümleyi de uzuuun upuzuuun zamandır söylüyormuşum gibi hissettim şimdi. Söylüyorum ama bi türlü sona erdiremimişim gibi.Hayatımın son zamanlardaki gidişatı bu zaten. sanki olaylar benim irademin dışında bir yöne savrulup gidiyor ve ben sadece bir piyon gibi dışardan izliyorum herşeyi.Sanırım hiç bu kadar tatil özlemi çekmemiştim. Resmen 9 ayın bedensel ve zihinsel yorgunluğu çökmüş durumda üstüme.eh bu da ruh halime yansıyor, sadece bana olmuyor böyle elbette, işyerinde herkesin dilinde '' bitsin artık '' nidaları. Amma yorulmuşuz biz bu sezon diyorum sürekli, çok hızlı , kalabalık ve problemli bir sezondu. Yüzdük, yüzdük kuyruğuna geldik işte.Ama son dakika golleri bitmiyor.Özellikle dün çok stresli bir gündü. Hatta belki de uzun süredir yaşadığım ennn stresli iş günüydü! Hepsi üst üste gelir zaten gelince. Bir aile burada kaldıkları süre içerisinde yediklerinden zehirlendiklerini iddia ediyorlar. Türk.i.ye'den ayrılalı yaklaşık 2 ay olmuş ve daha yeni böyle bir başvuru geliyor. Üstelik ne hikmetse burada kaldıkları 1 hafta süre zarfında ne doktora ne de hemşireye, hadi kurumumuza güvenmedi diyelim, dışardaki herhangi bir poliklinik veya hastaneye vs başvurusu olmamış.Üstelik o dönemde otelimizde 1200 kişi kalıyor ve sadece bu 4 kişi hastalanmış ( yani dedikleri doğruysa ) Eğer gerçekten buradan yediklerinden zehirlenmiş olsalardı onlarla aynı belirtileri gösteren en az 100kişinin daha olması lazımdı. Gıda işi riskli iştir, hiçbi zaman %100 hijyen sağlanamaz ama alınacak maximum önlemler vardır -ki bende zaten bunun için buradayım.Netice itibari ile bgn savunma yazacağım falan filan. Bilmiyorum ne olur sonu ama bana hakikaten mantıklı gelmeyen noktalar var yani. Hayırlısı diyorum yine son olarak ve susuyorum..

***************

Arkadaşım işyerinden ayrıldı. Gitti- gidecek derken veda günü geliverdi ve onun gitmesi de benim moralmen çökmeme neden oldu. O kadar alışmıştık ki beraber çalışmaya. 4 senedir beraberdik ve neredeyse her dakika görüşüyorduk. Sadece işyerinde değil evde, dışarda vs de beraber vakit geçiriyorduk. Arkadaştan ziyade çoktaan dost olmuştuk elbette.Herşeyi paylaştığım yegane insanlardan biriydi.Umarım Ameri.ka'da çook mutlu olur. Bilmiyorum bir daha ne zaman görüşürüz ama inşallah yakın bir zaman olur bu.

***************
ben yazmadığım zamanlarda blogger bi kapandı açıldı. gözümden kaçmadı ama internetteki siteleri teker teker sansürleyen zihniyete bir yazı döşeyebilecek mecalim yoktu. benim yerime bir çok blogger arkadaşım hislerime tercüman olacak şekilde döşediler sağolsunlar..
***********
Unutmadan günün şarkısı ( hala bir server bulamadım artık tatile girince uğraşırım bu işle ) :
Skin - Faithfulness